Een alternatieve reis in Nepal

City tour Kathmandu

Met 4 deelnemers, 2 Belgen en 2 Nederlanders waaronder ikzelf, reisden we via Istanbul naar Kathmandu. Op donderdagochtend werden we warm onthaald door onze Nepalese mountainbike gids; Toran. Na een relaxt ontbijt in het hotel in het centrum van Kathmandu gingen we onder begeleiding van de wervelende stadsgids Rita de stad in om achtereenvolgens; the Monkey Tempel, de Hindoeïstische Tempel en de grootste Stupa van Nepal te bezoeken. Een goed begin van de reis waarin we ons meteen beseften hoe verschillend de Nepalese cultuur is als de onze. We verwonderden ons over de drukke stad en de vele Nepalese gewoontes. 

Naar Solukhumbu

De volgende ochtend vertrokken we in 2 jeeps naar de provincie Solukhumbu, dit is het departement waarin de hoogste bergen ter wereld liggen met onder andere de Mount Everest. In de provincie Solukhumbu zou ons mountainbike avontuur plaatsvinden. Eén jeep was bestemd voor onze mountainbikes en de andere voor onszelf. De pick-up jeep voor de mountainbikes zou ons de hele reis bijstaan. 

Na een lange en indrukwekkende rit over de deels slechte wegen van Nepal arriveerde we aan het begin van de avond in ons guesthouse in Jahpre op 2900 meter. Er was nog even sprake van om de laatste 15 kilometer naar Jahpre om de mountainbike af te leggen maar doordat het regende en vanwege de invallende schemering besloten we ‘gewoon’ met de jeeps door te rijden naar onze overnachtingsplek, dit bleek al avontuurlijk genoeg te zijn. In het guesthouse werden we hartelijk ontvangen met thee, soep en een welverdiende warme maaltijd. Moe gingen we naar bed om ons voor te bereiden op de eerste etappe naar Pikey Peak basecamp op 3800 meter hoogte. 

Pikey Peak basecamp, 3800 meter

Het regende de hele nacht en toen we opstonden druppelde het nog een beetje, dat zou gelukkig de laatste regen zijn tijdens onze reis. Bij de start was het nog lekker fris. Goed voorbereid, warm aangekleed en met gezonde spanning vertrokken we naar Pikey Peak Basecamp. We moesten wennen aan de hoogte, de ondergrond en de huurfietsen van twee van de deelnemers. Het eerste deel van de etappe was modderig en glibberig wat het extra uitdagend maakte en veel van ons concentratievermogen vergde. 

Op de momenten dat het terrein makkelijker was genoten we van de gigantische flora van de jungle waar de doorheen fietsten. De boomgrens in de Himalaya ligt op ongeveer 3800 meter! Na een pittige eerste rit waarin er vooral veel geklommen werd kwamen we aan op Pikey Peak Basecamp op 3800 meter. Het guesthouse in het Basecamp bleek verassend comfortabel, gezellig en warm te zijn vooral als je nagaat dat je je op 3800 meter hoogte begeeft. Onze ‘bagage voor in het guesthouse’ werd naar het Basecamp gebracht door een drager. Gegeten werd er in de gezamenlijke eetruimte die verwarmd werd door een grote kachel in het midden van de ruimte. We gingen vroeg naar bed, want we zouden de volgende ochtend om 04:30 vertrekken voor de hike naar de top van de Pikey Peak. 

Pikey Peak, 4060 meter

Na een prima nachtrust ging de wekker om 04:15 uur; snel aankleden, handschoenen en donsjas aan want buiten was het rond het vriespunt en kraakhelder. Zelf besloot ik mijn fiets mee naar boven te nemen. Na een hike van een uur kwamen we als eerste bovenop de top Pikey Peak op 4060 meter. We waren bewust zo vroeg vertrokken om de zonsopkomst te kunnen meemaken in combinatie met het adembenemend uitzicht vanaf de top. 

Sir Edmund Hillary, de eerste die samen met zijn Sherpa, de Mount Everest beklom zei ooit dat je vanaf de Pikey Peak het mooiste uitzicht hebt over de Himalaya én daarmee de hoogste bergen van de wereld. Hij had niet gelogen! Toen we op de top aankwamen was het licht geworden en niet veel later kwam in het Oosten de zon achter de bergen op, het gaf ons een schitterend uitzicht over achtduizenders zoals; de Mount Everest, Makalu, het Annapurna massief en vele andere toppen van zes en zevenduizend meter. Het emotioneerde ons en we genoten van het ontwaken van de dag over Nepal en de Himalaya. 

Na een uur op de top geweest te zijn was het tijd om af te dalen naar basecamp voor een ontbijt en een kop koffie. Wat volgde was een uitdagende en technische mountainbike afdaling over deels besneeuwde rotsblokken met op de achtergrond de Mount Everest. De ander liepen terug naar basecamp. En toen moest de etappe nog beginnen! Ongeveer 12 uur nadat we in alle vroegte vertrokken waren kwamen we na een gave rit aan in het mooie bergdorpje Phaplu.

Sherpa dorpen

In Phaplu op 2400 meter zouden we 3 nachten verblijven in een voor Nepalese begrippen zeer aangenaam en luxe guesthouse. De daaropvolgende dagen zouden we dus twee dagetappes rijden. Samen met onze gids Toran plande we de routes voor de komende dagen. Het werden twee heel bijzondere en indrukwekkende dagen. De eerste van twee besloten we om rustig op te staan, te ontbijten en om 08:30 te vertrekken voor een klim naar de huisberg van Phaplu; Ratagne op 3300 meter, vanaf daalde we af over de kam af richting de grotere plaats en ook hoofdstad van Solukhumbu; Salleri. 

In de afdaling bezochten we een Tibetaanse en Boeddhistische school, een groot, paradijselijk complex bestaande uit vele gebouwen waar kinderen van alle leeftijden onderwijs kregen. Wij werden spontaan en uitgebreid rondgeleid door de verantwoordelijke monnik (eindverantwoordelijke?) van de school, waaruit bleek dat hier nauwelijks toeristen kwamen. Het was leerzaam en het verbreedde onze kennis van het Boeddhistische onderwijs en cultuur. Nog iets verder in de afdaling bezochten we een Boeddhistische tempel. Dit is precies de flow zoals het gaat in Nepal, in ongeveer iedere bocht maak je iets bijzonders mee waardoor de kilometers soms langzaam gaan maar waardoor je wel heel veel meemaakt. 

Voor de tweede dagetappe vanuit Phaplu hadden we een zware en echte crosscountry rit gepland naar achterland van de Himalaya. Dit keer overbrugden we de eerste klim naar de top van Ratagne met behulp van een uplift met behulp van onze pick-up en chauffeur Nir. Wederom gevolgd door een overweldigd uitzicht over de Mount Everest range. We daalden af naar kleine dorpen die zo remote zijn dat je je nauwelijks kan voorstellen dat je hier een bestaan kunt opbouwen. Deze sherpadorpen zijn uitsluitend te bereiken via enorme bergpassen, de mensen die er leven zijn veel al zelfvoorzienend in het verbouwen van hun eigen voedsel. Ze leven een eenvoudig bestaan en zijn één met de natuur en gelukkig met hetgeen dat ze hebben. 

Overal waar we kwamen werden we gastvrij en geïnteresseerd ontvangen voor een kop thee of een kom noodle soep. Na een lange etappe door de steile en onherbergzame hellingen van het achterland van Phaplu kwamen we moe en voldaan terug in ons guesthouse in Phaplu. We waren nog maar halverwege onze reis maar hadden het gevoel al weken op pad te zijn. 

Dalbhat

De vijfde rit bracht ons naar Junbesi een Sherpa bergdorp op 2700 meter in een nauw, steil en groen dal. We deden het rustig aan en namen alle tijd voor een uitgebreide lunch die bestond uit traditionele Dalbhat. Dalbhat is een Nepalees maaltijd die bestaat uit groentes, rijst, soep, een soort taco en verschillende scherpe sausjes; lekker, voedzaam en gezond. Omdat dit gerecht volledig vers wordt gemaakt met veelal producten uit de ‘eigen tuin’ en op een houtvuur kan je soms gerust 2 uur uittrekken voor de lunch. Vandaag kwam dat prima uit, zeker na de afgelopen zware dagen. En bovendien genoten we van misschien wel de beste Dalbhat die we deze reis zouden eten.   

Thupten Choeling

Er stonden twee overnachtingen gepland in Junbesi, de zesde dag zou een relatieve rustdag zijn. We stonden rustig op en reden na het ontbijt naar het grootste Tibetaanse, Boeddhistische klooster van Nepal; Thupten Choeling op 3000 meter helemaal achter in het dal waar we verbleven. We bezochten uitgebreid dit gigantische complex en het rondom liggende dorp van vele kleine huisjes waarin de monniken woonden. We hadden geluk want we werden uitgenodigd voor de traditionele plechtigheid in de grootste Tempel van het complex. Hier kwamen de monniken twee keer per dag samen om te bidden en mantra’s te herhalen. We waren bevoorrecht om deze eeuwenoude tradities mee te mogen maken. Na de plechtigheid verlieten we het klooster en daalde we af naar Junbesi.

Hooggebergte passen 

De route bracht ons de volgende dag van Junbesi naar de Deurali pas, het zou weer een serieuze crosscountry rit worden waarbij er twee passen overwonnen moesten worden. Allereerst de Lamjura La pas op 3530 meter en vervolgens de Deurali pas op 2700. Eindelijk waren ‘de jeeptracks’ waarop we reden verhard, maar vraag niet hoe... Over de gehele etappe, van 60 kilometer en 1850 hoogtemeters, lagen scherpe vast keien ingeklonken in de jeeptracks, wat het fietsen extra zwaar en uitdagend maakte. 

In de klim moest je voor iedere meter vechten en het spoor van de minste weerstand vinden. En in de afdaling werd je helemaal door elkaar geschud, Parijs – Roubaix was er niets bij. Gelukkig hadden we onze full suspensions die de ondergrond een beetje gladstreken. In de schemering kwamen we aan op de Deurali pass in een eenvoudig guesthouse waar we alleen te gast waren. De gastvrouw bereidde een heerlijk maaltijd en de gastheer stookte het vuur in de gezamenlijke ruimte voor ons op. 

Op de Deurali pas werd er de volgende ochtend buiten ontbeten in de ochtendzon en maakte we ons op voor de volgende uitdagend en schitterende rit. We raakten niet uitgekeken en bleven ons verwonderen over de Napalese cultuur, de natuur en de imposante uitzichten over het hooggebergte van de Himalaya, iedere dag was een beleving. Zo werden we vandaag uitgenodigd voor koffie bij de ouders en broers van Nir, onze chauffeur, in zijn geboortedorp. De finish lag in Jiri een relatief ‘grote stad’ in Solukhumbu. 

Blacktop road

Nog één dag te gaan over het eerste en enige asfalt van de reis. Na een paar dagen kasseien gereden te hebben was de ‘blacktop road’ een welkome verademing. We overwonnen de laatste pas van de reis op een hoogte van 2500 meter en daalden een kleine 2000 meter af naar het dal waar de luxe jeep voor ons klaar stond. De fietsen gingen achter op de pick-up en zelf stapte we in de jeep die ons terugbracht naar Kathmandu. ’s Avonds genoten we van de drukte en levendigheid in de uitgaanswijk Thamel in het centrum Kathmandu. 

Ons Nepalese mountainbike avontuur zat erop, door de lastminute wijziging van het totale programma en de locatie van de reis hadden we nooit kunnen dromen dat het zo’n bijzondere reis zou worden. Niet te vergelijken en totaal anders dan het Annapurna Circuit maar minstens net zo bijzonder! Met veel dank aan de onze lokale partner, MTB gids Toran, chauffeur Nir, en deelnemers Rudy, Pieter en Edwin en met name de Nepalese bevolking die deze onvergetelijke reis mogelijk hebben gemaakt.  

Bekijk meer foto's in het Facebook album

Wil jij volgend jaar ook naar Nepal?

Geef je interesse door op de reispagina en bekijk meer data, informatie en prijzen.

Annapurna MTB Circuit  
_{of bekijk alle fietsreizen}