Verkenning Davos 360 MTB : zo ontstaat een nieuwe Vasa Sport reis
Nieuwsoverzicht | Nieuws | Verslagen | Agenda |
Het is al heel lang traditie: ieder jaar maak ik (Sidney) een nieuwe MTB-reis in de Alpen. Dat krijg je met veel deelnemers die ieder jaar een Vasa Sport-reis doen. Voor 2027 viel de keuze op Davos. Daar heb ik al vaak met een schuin oog naar gekeken, maar de Zwitserse prijzen weerhielden me er tot nu toe van. Toen onze vaste deelnemers van “de Pedaleur” het opperden, moest het er toch maar van komen. Wat ben ik blij dat ik ernaartoe ben gegaan. Wat een ontzettend gaaf mountainbikegebied is dit!
Dag 1 over de Alps Epic Trail
Op de eerste dag van deze verkenning in augustus stond de Alps Epic Trail Davos op het programma, de langste singletrail van Zwitserland. Die start met de lift naar de Jakobshorn. De toon was meteen gezet met kilometerslange singletrails, niet van die gegraven biketrails, maar grotendeels fietsbare wandelpaden: natuurtrails dus. Veel wandelaars kwam ik niet tegen, en als ik er wel een tegenkwam, waren we natuurlijk vriendelijk tegen elkaar.
In Davos hebben ze bovendien een mooie oplossing gevonden voor veelbelopen paden: ze maken gewoon parallel een net zo mooie trail voor de bikers. Naast mooie trails zag ik pittoreske Zwitserse dorpjes met overal bloembakken en veel Milka-koeien. Op de terugweg reed ik nog door een prachtige kloof en vond ik een alternatief voor een slecht fietsbaar deel van de Alps Epic Trail. Dus de Vasa Epic Trail is de betere variant geworden!
Dag 2 over een spannende trap
Vandaag was de start met de Standseilbahn (een trein over een zeer steil traject) naar de Weissfluhjoch aan de andere kant van het dal. Na de eerste afdaling richting Strelapass, natuurlijk over singletrails, ging het verder naar de Latschüelfurgga. Een beetje nerveus was ik wel, want ik had gelezen over een hele lange rij steile trappen die je daar tegenkomt. Kwam ik die wel af met de zware eMTB die ik altijd gebruik bij de verkenningen?
Het was zo steil dat je met de ene hand de staaldraad vast moest houden en met de andere arm de 25 kg zware eMTB moest tillen. Het is gelukt, en dat was heel belangrijk, want dit is de meest geschikte overgang naar Arosa en verderop Lenzerheide, de twee andere beoogde etappeplaatsen van deze reis. Na de trappen was het vanwege absturzgevaar nog een klein stukje lopen, maar daarna weer kilometerslange fietsbare singletrails. In de beoogde etappe van de reis gaat het vanaf Arosa door naar Lenzerheide, maar ik moest vandaag weer terug naar Davos en deed dat via de verlaten Durannapass richting Klosters. Daarmee had ik ook meteen de overgang terug van Arosa naar Davos te pakken, want het andere alternatief, de Strelapass, zou 350 hoogtemeters wandelen betekenen…
Waarom een Panorama-reis de beste keuze is
De eerste 2 verkenningsdagen werd het wel duidelijk dat een Panorama-reis, dus met gebruik van liften, hier de beste optie is. Zonder liften gaat ook wel, maar daarmee mis je heel veel prachtige trails op hoogte. En ook met de liften erbij moet er nog steeds veel geklommen worden, dus het is echt niet alleen maar dalen.
Vandaag reed ik weer heel veel singletrails, eerst naar de noordkant van de Jakobshorn en daarna richting Klosters. Daarbij stootte ik wel aan mijn technische grenzen. De zwarte trails op de Zwitserse singletrail maps zijn me toch echt te moeilijk. Maar als ze zwart zijn op de kaart betekent dat nog niet dat de hele trail niet te rijden is, dus toch maar alle alternatieven bekeken, zodat de mooiste voor jullie overblijven. Gelukkig heb ik goede loop(fiets-)schoenen.
Dag 4: in het Bike Kingdom van Lenzerheide en Arosa
Voor de laatste dag van deze verkenning ben ik verhuisd naar Lenzerheide, dat samen met Arosa het Bike Kingdom vormt. En dit gebied doet zijn naam eer aan! Ik sliep in een hotel naast een bikepark met allerlei jumps en lijnen. De plaatselijke jeugd liet zien waarom je zo jong met deze sport moet beginnen. Maar naast dit bikepark is er ook in dit Bike Kingdom een ongekende hoeveelheid natuursingletrails. Vandaag deed ik een groot deel van de "Bahnentour" (Bahn = lift of trein in het Duits) om zo veel mogelijk trails te verkennen. Eerst met de gondel naar de Rothorn. In de tweede sectie is de gondel niet zo groot en er moesten veel bikers mee, maar daar had de "liftconducteur" wel iets op gevonden. Ik heb nog nooit iemand de fietsen zo netjes tegen elkaar zien zetten!
De afdaling van de Rothorn richting Arosa was waanzinnig mooi: een smal trailtje op de flank van een ongerept dal en geen lift in zicht. Ik voelde me een ongelooflijke geluksvogel. Toen ik stond te fotograferen, werd ik ingehaald door een vader en zoon met integraalhelm, die net zo genoten. Het waren de enige twee andere bikers op deze fantastische trail. Na de koffie met een typisch Zwitsers pruimentaartje in Arosa ging het de rest van de dag op dezelfde wijze door. Helaas moest ik aan het eind van de middag weer terug naar mijn huis in Oostenrijk. De wetenschap dat ik hier in oktober weer mag komen voor een tweede en misschien zelfs derde verkenning, maakte dat ik niet al te treurig was. Wat een waanzinnig mooi MTB-gebied!
Wil jij volgend jaar naar Davos?
Geef hier je interesse door.
Davos 360 MTB
of bekijk alle fietsreizen
