Noorwegen op z'n mooist – Een gravelavontuur om nooit te vergeten

Onze uitvalsbasis voor de eerste nacht was Lillehammer. In een comfortabel hotel werden de fietsen rijklaar gemaakt, de laatste weersvoorspellingen bekeken en de eerste sterke verhalen gedeeld. De spanning was voelbaar: morgen gaan we eindelijk beginnen.

Olympische start

De eerste etappe bracht ons vanuit Lillehammer direct langs de iconische Olympische skischans. Het decor kon nauwelijks indrukwekkender zijn. De groene groep reed door het Olympisch stadion en kreeg onderweg een leuke technische trail voorgeschoteld. De blauwe, rode en zwarte groepen maakten een extra lus over schitterende gravelwegen, waardoor iedereen op zijn eigen niveau optimaal kon genieten van de omgeving. Na een heerlijke eerste fietsdag kwamen we aan bij ons verblijf, waar een comfortabel hotel op ons wachtte.

Gravel zoals gravel bedoeld is

De route van dag twee liet zien waarom Noorwegen zo geliefd is onder gravelaars. Vrijwel de volledige etappe bestond uit rustige gravelwegen die zich een weg baanden door uitgestrekte bossen, langs spiegelende meren en over glooiende hoogvlaktes. Het verkeer leek hier nauwelijks te bestaan; de natuur had het rijk alleen. Regelmatig werd er gestopt, niet omdat het moest, maar omdat het uitzicht simpelweg te mooi was om voorbij te rijden. In het volgende overnachtingsplaats genoten we van een hotel met een adembenemend uitzicht over het dal.

De magie van de Jotunheimvegen

De derde dag stond voor velen met rood omcirkeld in het routeboek. De Jotunheimvegen is een route die iedere gravelrijder een keer gereden wil hebben. De zwarte en rode groep maakten eerst nog een extra lus voordat ook zij deze legendarische route opdraaiden. De brede gravelweg slingert door een indrukwekkend berglandschap, waar de stilte bijna net zo indrukwekkend is als de uitzichten. Kilometerslang reden we door een decor dat voortdurend uitnodigde om even af te stappen voor een foto.

Bergen, sneeuw en rendieren

Vanuit het hotel reden alle groepen over de schitterende Slettefjellvegen. Terwijl de weg langzaam omhoog kronkelde, verschenen steeds vaker besneeuwde bergtoppen aan de horizon. Regelmatig keek iedereen even over zijn schouder om niets van het uitzicht te missen. Alsof Noorwegen ons nog een extra cadeau wilde geven, verschenen onderweg ook rendieren langs de route. Een bijzonder moment dat de dag compleet maakte.

Langs de rivier in etappe 5

De vijfde etappe volgde grotendeels de Hallingdalselva. De rivier begeleidde ons door een landschap dat voortdurend veranderde. De zwarte, rode en blauwe groepen kregen nog een extra lus met een stevige klim voorgeschoteld. De zwarte groep mocht vervolgens afsluiten met een technische trail die nog één keer liet zien dat gravelen veel meer is dan alleen hard fietsen.

De Koningsrit naar Flåm

De slotetappe was zonder twijfel het absolute hoogtepunt van de week. De laatste dag begonnen de rode en zwarte groep met twee extra lusjes met beklimmingen en enkele technische passages. Daarna wachtte de Vestre Rallarvegen: een gravelroute die bij velen hoog op het verlanglijstje staat. En terecht.

Langs gletsjers, kolkende watervallen, smeltwatermeren en uitgestrekte sneeuwvelden reden we richting Flåm. Achter iedere bocht wachtte opnieuw een uitzicht dat nóg indrukwekkender leek dan het vorige. De afdaling naar het fjord vormde een waardige afsluiting van een onvergetelijke fietsweek. Pas in de middag begon de regen zachtjes te vallen, maar zelfs dat kon de glimlach op de gezichten niet meer laten verdwijnen.

Meer dan alleen fietsen

Natuurlijk draaide deze reis om prachtige routes en indrukwekkende hoogtemeters. Maar minstens zo belangrijk waren de gezamenlijke stops bij de Vasa bus met al het lekkers, de koffiestops, de gesprekken onderweg, het lachen tijdens het diner en het napraten over weer een fantastische fietsdag. Waarbij het weer ons goedgezind was met 4 dagen zon en 20 graden.
En opvallend genoeg ontstond de meeste spanning pas nadat de fietsen veilig waren opgeborgen. Niet vanwege de route van de volgende dag. Niet vanwege het weer. 

Maar door die ene, o zo lastige vraag: "Welke foto's ga ik straks op Strava zetten?"

Na honderden foto's van meren, fjorden, sneeuwvelden, watervallen, rendieren en eindeloze gravelwegen bleek kiezen misschien wel de grootste uitdaging van de hele week. Eén ding stond echter voor iedereen vast: Noorwegen heeft zich opnieuw bewezen als een waar gravelparadijs. Een week vol avontuur, indrukwekkende natuur, uitdagende routes en vooral ontzettend veel fietsplezier. Een reis die nog lang zal blijven nazinderen en die bij velen ongetwijfeld smaakt naar meer.

Bekijk de foto's op ware grootte in het Facebook album

Dit zeiden de deelnemers over deze reis:

Wil jij volgend jaar ook naar Noorwegen?

Geef je interesse door op de reispagina en bekijk meer data, informatie en prijzen.

Gravel Norway  
_{of bekijk alle fietsreizen}