Verkenning BC Krkonose Reuzengebergte - Saar Langelaan | Vasa Sport
Nieuwsoverzicht | Nieuws | Verslagen | Agenda |
Soms weet je het al na één dag: dit gebied biedt ons wat we willen. Het Reuzengebergte verraste me vanaf het eerste moment. Arctische omstandigheden, eindeloze kammen, stille bossen en berghutten op plekken waar je je eerder in Scandinavië dan in Midden-Europa waant.
In januari verkende ik dit gebied op toerlanglaufski’s om te beoordelen of het geschikt is voor een meerdaagse backcountry-reis. Het antwoord? Zeker wel! Hieronder neem ik je mee in mijn verkenning: van Harrachov tot diep over de hoofdkam, langs Poolse en Tsjechische berghutten en door terrein dat vraagt om avontuur, maar ook perfect te doseren is voor een groep.
Harrachov – ideale uitvalsbasis

Ik arriveerde in Harrachov op een grijze, natte winterdag – precies zoals het hier vaak is. Toch voelde het meteen goed. Het dorp ademt langlaufsfeer en is een uitstekende start- en finishplek voor een tocht.
Harrachov is goed bereikbaar, heeft meerdere geschikte hotels, volop voorzieningen en een vlak “stadion” met aangrenzende loipes: ideaal om op dag één rustig te starten en techniek te oefenen. Vanaf hier stap je zó het gebergte in.
Dag 1 – Van Harrachov naar Szrenica (Polen)

De eerste etappe voert geleidelijk omhoog, langs de Mumlava-rivier en steeds dieper het winterlandschap in. De omstandigheden waren in het begin uitdagend – weinig sneeuw en veel takjes/naalden – maar naarmate ik hoger kwam werd het met de meter beter.
Dit is zo’n etappe die perfect laat voelen hoe het is om richting een pas te klimmen in Scandinavië: gestaag stijgend, afwisselend bos en open stukken, en af en toe een shelter voor een korte pauze. Lunchen deed ik in de sfeervolle Vosecka Bouda, waarna het laatste stuk over de grens echt magisch werd. Tussen de sneeuwmonsters en markeringspalen voelde het ineens alsof ik ver boven de poolcirkel liep.
De aankomst bij Szrenica is indrukwekkend. Van buiten oogt de hut massief en ongenaakbaar, maar binnen is het warm, gastvrij en comfortabel. Een bijzondere plek om de eerste dag af te sluiten.
Dag 2 – Over de hoofdkam: arctisch en eenzaam

Deze dag was rauw. Slecht zicht, wind, ijs en een volledig witte wereld. Precies dát maakt de tocht over de hoofdkam zo bijzonder. Vanaf de TV-toren volgde ik de palen over ijzig terrein, soms traverserend, soms met ski’s even in de hand.
Urenlang was ik alleen. Geen uitzicht, wel karakter. Dit is terrein dat vraagt om ervaring, flexibiliteit en goede navigatie – maar ook ongekend veel voldoening geeft. Na een lange, intensieve ochtend daalde ik af naar Petrova Bouda voor een warme pauze en ski’de daarna door naar Dvorakova Bouda, waar ik mooi op tijd in de middag aankwam en nog een extra rondje kon verkennen.
Een perfecte plek om opties te verkennen: alternatieve routes, dagtochten en geschikte accommodaties voor groepen.
Dag 3 – Zon, stilte en pure Scandinavië-beleving
’s Ochtends opende ik het gordijn en zag… zon. Tegen alle voorspellingen in. Wat volgde was misschien wel de mooiste dag van de verkenning. Via de Spindler-pas trok ik een stillere, minder gebruikte route in. Met stijgvellen onder de ski’s ging het omhoog langs een smal pad met weidse uitzichten, tot ik ineens op een hoogvlakte stond. Windstil, leeg, groots. Onmiskenbaar Scandinavisch van karakter. In de verte verschenen Lucny Bouda en de Snezka. De afdaling naar de brouwerij was leuk en speels, en hoewel het eten daar bijzaak is, blijft het een bizarre plek midden in het landschap. De terugweg liep via een mooie traverse: steiler, meer belopen, maar goed te doen.
Dag 4 – Terug naar Harrachov via de Magistrale

Voor de terugtocht combineerde ik slim terrein met een korte busrit, zodat ik energie overhield voor een laatste verkenningslus. Vanaf de Medvedin-lift ging ik direct de rust in: bossen, glooiende paden en lange stukken waar je uren in je eigen ritme kunt skiën. De Magistrale verraste me positief. Breed, overzichtelijk, maar landschappelijk sterk – met open vlaktes waar je opnieuw dat noordelijke gevoel krijgt. Via Labska Bouda en Vosecka Bouda keerde ik uiteindelijk terug richting Harrachov. De cirkel was rond. Een laatste afdaling door het bos, niemand meer gezien, en ineens stond ik weer waar ik begonnen was. Beter kun je een verkenning niet afsluiten.





Wil je ook mee met de BC Krkonose Reuzengebergte reis?
Geef hier vrijblijvend je interesse door. We houden je op de hoogte zodra er meer informatie is.
Interesse?
of bekijk alle winterreizen

